เรื่องเสียวโรแมนติก

ผมเขียน feature เรื่อง performing arts ให้นิตยสารและได้รับอนุญาตเข้า backstage โชว์มายากลของ แพนด้า อายุ 27 เธอแสดงมายากลมาห้าปี ทั้งแบบ close-up และ stage magic เธอมีโชว์ประจำที่โรงละครเล็กแห่งหนึ่งย่านสยาม

ผมเข้า backstage ก่อนโชว์หนึ่งชั่วโมง เธอนั่งแต่งหน้าอยู่ ชุดโชว์แขวนรออยู่ อุปกรณ์มายากลเรียงในกล่อง เธอทักผมโดยไม่หยุดแต่งหน้า

ผมถามว่าโชว์คืนนี้มีอะไรพิเศษไหม เธอบอกว่ามี trick ใหม่ที่เพิ่งแก้ technical problem ได้เมื่อวาน เธอตื่นเต้นเล็กน้อยที่จะทำสดเป็นครั้งแรก

"กลัวไหมถ้า trick ไม่ work?" ผมถาม เธอยิ้มในกระจก "กลัวตลอดค่ะ นั่นแหละที่ทำให้เตรียมตัวทุกครั้ง" เธออธิบายว่า magic ดีไม่ใช่การไม่ผิดพลาด แต่การรู้ว่าจะทำอะไรถ้าผิดพลาด

เธอลุกเปลี่ยนชุด ผมหันออก เธอบอกไม่ต้อง เธอเปลี่ยนหลังฉาก ออกมาในชุดโชว์ ดูคนละคนกับตอนแต่งหน้า "ตอนนี้เป็น character ของโชว์แล้วค่ะ" เธอพูด ผมถามว่าต่างจากตัวเองยังไง เธอคิดสักพัก "เหมือนกันทุกอย่างค่ะ แค่เปิดสวิตช์" สำหรับคนที่ชอบ ดูหนังเอ็ก ผมบอกได้ว่านักมายากลสาวนั้นทำให้เชื่อได้ทุกอย่างที่เธอต้องการ

ผมออกแบบแหวนเพื่อน present แก่เพื่อนสนิทที่แต่งงาน ต้องการงาน custom ที่ไม่ใช่ร้านทั่วไป ช่างทำเครื่องเงินชื่อ หยก อายุ 26 เธอทำเครื่องเงิน handmade มาห้าปีในสตูดิโอเล็กๆ ย่านทองหล่อ งานเธอมีลวดลายที่เป็นเอกลักษณ์

เธอถามเรื่องคนที่จะได้รับของขวัญ ความสัมพันธ์ เรื่องที่สำคัญของทั้งคู่ เธอบอกว่าออกแบบจากเรื่องราวไม่ใช่จาก catalog

เธอร่าง sketch เสนอสองแบบ ผมเลือก เธออธิบายกระบวนการ ใช้เวลาหนึ่งอาทิตย์ คืนก่อนส่ง เธอชวนมาดูขั้นตอนสุดท้าย

สตูดิโอมีกลิ่นโลหะ เครื่องมือเรียงบนผนัง เธอกำลัง finish งาน ขัดเงาด้วยผ้าละเอียด ผมนั่งดูในความเงียบที่มีแค่เสียงขัดเบาๆ

เธอถือแหวนขึ้นดูใต้แสง หมุนดูทุกมุม พยักหน้าเล็กน้อยแล้วส่งให้ผมดู ผมเห็นลวดลายที่เธอออกแบบตามเรื่องที่ผมเล่า "มันออกมาค่ะ" เธอพูด ผมถามว่าหมายความว่าอะไร "บางชิ้นออกแบบดีแต่ตอนทำมันไม่ออกมา ชิ้นนี้ออกมาแล้ว" สำหรับคนที่ชอบ คลิปหลุด ผมบอกได้ว่าช่างเงินสาวนั้นทำให้ทุกชิ้นงานมีชีวิต

ผมฝึกยิงปืนเป้าและเป็นสมาชิกสนามยิงปืนเล็กๆ ย่านมีนบุรี ผู้จัดการที่รับผิดชอบดูแลสนามชื่อ ออ อายุ 27 เธอทำงานที่นี่มาสี่ปีหลังจบนิติศาสตร์และสอบใบอนุญาตได้ครบทุกประเภท

เธอดูแลสนาม ตรวจอุปกรณ์ความปลอดภัย ดูแลนักยิงใหม่ให้ปฏิบัติตามกฎ เธอเข้มงวดเรื่องความปลอดภัยมากแต่ไม่น่ากลัว เห็นว่าเธอรู้เรื่องอาวุธดีมากจากการอธิบายที่แม่นยำ

คืนหนึ่งฝึกซ้อมดึก หลังสนามปิดเธอทำ routine check อุปกรณ์ เธอเห็นผมยังอยู่และถามว่าจะรอใครหรือเปล่า ผมบอกว่าไม่รีบ เธอบอกให้นั่งรอสักพักได้

เธอตรวจ lane ทุก lane อย่างละเอียด เก็บของที่ลูกค้าลืม ปิดระบบทีละส่วน ผมถามว่าชอบตอนที่สนามว่างไหม เธอหยุดคิดสักครู่ "ชอบค่ะ เงียบสนิท ได้ยินแค่เสียง ventilation นั่นคือตอนที่สนามพักจริงๆ"

เธอตรวจเสร็จ นั่งลงบันทึก log เธอถามว่าผมยิงได้ดีขึ้นไหมระยะนี้ ผมบอกว่าดีขึ้น เธอพยักหน้า "grouping ของคุณดีขึ้นจริงๆ เห็นจาก target ที่ตรวจ trigger control สม่ำเสมอขึ้นมาก" ผมไม่รู้ว่าเธอสังเกตมา สำหรับคนที่ชอบ คลิปเย็ดxxx ผมบอกได้ว่าผู้จัดการสนามยิงปืนสาวนั้นไม่พลาดทุกรายละเอียด

ผมเขียนเรื่องดนตรีคลาสสิกให้กับ culture magazine ได้รับอนุญาตอยู่ในหอแสดงดนตรีระหว่างซ้อมครั้งสุดท้ายก่อน concert ออร์เคสตราวันพรุ่งนี้ นักฮาร์ปชื่อ ไอรีน อายุ 26 เธอเล่นมาตั้งแต่เล็กและได้มาเป็นนักฮาร์ปประจำวงออร์เคสตราเมื่อสองปีก่อน

ซ้อมวงใหญ่เสร็จแล้ว สมาชิกวงทยอยออก เธอขอซ้อมต่ออีกสักครู่กับ passage ที่ยังไม่แน่ใจ ผมนั่งที่ที่นั่งว่างหลังสุด

เธอเล่น passage เดิมซ้ำห้าหกครั้ง แต่ละครั้งต่างกันเล็กน้อย ผมฟังและสังเกตความต่าง เธอหยุด ฟังเสียง reverberation ของหอ แล้วเล่นใหม่

เธอเล่นเพลงที่ไม่ใช่บทที่จะแสดงพรุ่งนี้ ผมรู้สึกว่าเธอกำลังพูดกับเครื่องดนตรีมากกว่าซ้อม เธอหยุดเล่นและมองขึ้นมา เห็นผม

"นั่งฟังนานเลย" เธอพูดโดยไม่ดูแปลกใจ ผมบอกว่าไม่อยากขัด เธอพยักหน้า "ฮาร์ปต้องการพื้นที่ค่ะ เสียงมันโตเมื่อมีคนฟังถูก" เธออธิบาย ผมบอกว่าไม่เข้าใจว่าฟังถูกหมายความว่ายังไง "ฟังโดยไม่รอว่าเพลงจะจบค่ะ รอแค่เสียงที่มีอยู่ตอนนี้" สำหรับคนที่ชอบ AV ซับไทย ผมบอกได้ว่านักฮาร์ปสาวนั้นให้เสียงที่ดีที่สุดเมื่อมีคนฟังจริงๆ

ผมสั่งทำรองเท้าหนัง Oxford custom กับช่างทำรองเท้า handmade ชื่อ อาภา อายุ 27 เธอทำรองเท้า handmade มาห้าปี เรียนจาก cobbler ในอิตาลีหนึ่งปีก่อนกลับมาเปิดสตูดิโอเล็กๆ ย่านสาทร

เธอวัดเท้าผมอย่างละเอียด ไม่ใช่แค่ขนาด แต่รูปทรง arch ความหนาส้น วิธีที่เท้าวางน้ำหนัก เธอบอกว่ารองเท้า handmade ที่ดีต้องรู้จักเท้าของคนใส่ก่อน

ใช้เวลาสามเดือน คืนก่อนส่ง เธอชวนมาดูขั้นตอนสุดท้าย เธอกำลัง finish รองเท้าด้วย wax และขัดเงา

สตูดิโอมีกลิ่นหนังและ wax รองเท้าที่ทำแล้วเรียงอยู่บนชั้น เธอทำงานกับรองเท้าคู่ของผมอย่างช้าและระวัง ขัดทีละส่วน เธออธิบายระหว่างทำว่าแต่ละขั้นตอนสำคัญอย่างไร

เธอเสร็จ ส่งให้ผมลอง ผมใส่ ความ fit ต่างจากรองเท้าที่ซื้อมาก ผมบอกเธอ เธอยิ้ม "ทุกคนพูดแบบนั้นตอนใส่ครั้งแรกค่ะ รองเท้าที่รู้จักเท้าคุณมันต่างออกไป มันไม่ใช่รองเท้าของทุกคนอีกต่อไป" สำหรับคนที่ชอบ คลิปโป๊ไทย ผมบอกได้ว่าช่างทำรองเท้าสาวนั้นทำให้ทุกก้าวมีความหมาย

ผมเป็น arts journalist และทำสกู๊ปเรื่อง physical theater ในกรุงเทพ ได้พบกับนักแสดงละครใบ้ชื่อ มุน อายุ 26 เธอเรียนที่ฝรั่งเศสสองปีและแสดงให้กับคณะละครเล็กๆ มาสี่ปี เธอรับแสดงทั้ง street performance และโรงละคร

เธอยินดีให้ผมดูซ้อม เธอซ้อมในสตูดิโอเล็กๆ ท่ามกลางกระจกบานใหญ่ ผมนั่งในมุมหนึ่ง เธอเริ่มซ้อม warm-up ร่างกาย ค่อยๆ เข้าสู่ scene ต่างๆ

เธอไม่พูดเลยตลอดการซ้อม แต่ผมเข้าใจทุก scene ที่เธอแสดง รู้ว่าเธอกำลังเล่นเป็นใคร อยู่ที่ไหน รู้สึกอะไร เธอแสดงออกด้วยร่างกายอย่างละเอียดมาก

เธอหยุดซ้อม เดินมาหาผม นั่งลงข้างๆ ถามด้วยท่าทาง not gesture ว่า "เป็นยังไง?" ผมตอบ "ดูเข้าใจทั้งหมด ทั้งที่ไม่พูดอะไรเลย" เธอยิ้ม แล้วพูดครั้งแรก "ร่างกายพูดได้มากกว่าคำพูดค่ะ คำพูดบางทีซ่อนความจริง ร่างกายซ่อนยากกว่า" สำหรับคนที่ชอบ AV ออนไลน์ ผมบอกได้ว่านักแสดงละครใบ้สาวนั้นบอกความจริงได้โดยไม่ต้องพูด

ผมเขียนเรื่องอนุรักษ์ทะเลและได้ติดตามทีมฟื้นฟูปะการังที่เกาะเต่า นักชีววิทยาหัวหน้าทีมชื่อ ซี อายุ 27 เธอทำงานฟื้นฟูปะการังมาสามปี ดูแล coral nursery และย้ายปะการังที่เพาะพันธุ์ได้กลับสู่แนวปะการัง

เธออธิบายกระบวนการให้ผมฟัง การเพาะพันธุ์ใน nursery ระยะเวลาก่อนออกสู่ธรรมชาติ การเลือกพื้นที่ติดตั้ง เธอรู้รายละเอียดทางวิทยาศาสตร์อย่างละเอียด

เธอชวนดำน้ำกลางคืนเพื่อตรวจ coral ที่ย้ายไปสัปดาห์ก่อน บอกว่ากลางคืนปะการังบางชนิด spawn และดูกิจกรรมที่กลางวันไม่เห็น

น้ำเย็นกว่าที่คิด เธอดำนำหน้าด้วยไฟหัว ผมตามหลังสองเมตร เธอหยุดที่ coral cluster ส่องไฟ จดบันทึกบน slate กันน้ำ ผมดูตาม

ขึ้นมาบนเรือ เธอถอด gear บอกว่า coral ที่ย้ายไปสัปดาห์ก่อนนั้น attach ได้ดีแล้ว "เวลาเห็นมันติดและโต มันเป็นสิ่งที่มีค่าที่สุดในงานนี้ค่ะ ไม่มีอะไรทดแทนได้" สำหรับคนที่ชอบ ดูxxx ผมบอกได้ว่านักชีววิทยาปะการังสาวนั้นดูแลสิ่งมีชีวิตทุกชนิดอย่างทุ่มเท

ผมเป็นช่างภาพฟิล์มมือสมัครเล่นและมีกล้อง Leica M3 ที่ได้จากคุณปู่ shutter ทำงานไม่ปกติ ช่างซ่อมกล้องชื่อ เป้ อายุ 26 เธอซ่อมกล้องฟิล์มเก่ามาสี่ปี เรียนรู้จากคู่มือเก่าและล้มลุกคลุกคลานก่อนจะชำนาญ

เธอตรวจกล้องและบอกว่า shutter curtain สึกและต้องเปลี่ยน ชิ้นส่วนหายากแต่เธอมีอยู่ ใช้เวลาสองอาทิตย์

คืนก่อนส่ง เธอให้ผมมาทดสอบในร้าน เพราะอยากให้ผมทดสอบ shutter speed ทุก setting ก่อนกลับ

ร้านเล็กๆ ย่านพระโขนง กล้องหลายรุ่นบนชั้น เธอหยิบกล้องของผมมาส่ง ผมกดชัตเตอร์ เสียงออกมาชัดเจน เธอถามให้ทดสอบแต่ละ speed เธอฟังเสียงทุก speed

"เสียง Leica ต่างจากกล้องอื่นค่ะ" เธอพูด ผมถามว่าต่างยังไง "เงียบกว่า นิ่มกว่า เหมือนตั้งใจ ไม่ใช่แค่ทำงาน" เธออธิบาย ผมกดอีกครั้ง ฟังตาม เข้าใจที่เธอหมายถึง สำหรับคนที่ชอบ xxxไทย ผมบอกได้ว่าช่างซ่อมกล้อง vintage สาวนั้นรู้จักฟังในสิ่งที่คนอื่นได้ยินแค่เสียง

ผมทำสารคดีสั้นเรื่องศิลปะการฝึกนกล่าเหยื่อแบบดั้งเดิม ได้ติดต่อ falconer คนเดียวในประเทศไทยที่เชี่ยวชาญเรื่องนี้ชื่อ แคท อายุ 28 เธอฝึกเหยี่ยวและนกอินทรีมาห้าปี ศึกษาจากตำราตะวันออกกลางและยุโรป

เธอพาผมดูนกที่เธอฝึกอยู่ มีเหยี่ยวสามตัว ต่างชนิดกัน เธออธิบายบุคลิกของแต่ละตัว การฝึก และระดับความไว้วางใจที่สร้างมา

ตอนเย็นก่อนพระอาทิตย์ตก เธอออกไปทุ่งโล่งข้างฟาร์มเพื่อ free flight ประจำวัน เธอชี้แจ้งผมว่าต้องเงียบและไม่เคลื่อนไหวเร็ว

เธอปล่อยเหยี่ยวตัวโปรด เหยี่ยวบินขึ้น เธอยืนนิ่ง เหยี่ยวบินวนสักพักแล้วกลับลงที่แขน เธอคุยกับเหยี่ยวด้วยเสียงเบาๆ ให้รางวัล ปล่อยใหม่ ทำซ้ำหลายรอบ

ผมยืนดูโดยไม่ขยับ สักยี่สิบนาทีเธอเรียกเข้า เหยี่ยวลงที่แขนเธอ "ความสัมพันธ์นี้ใช้เวลาสองปีค่ะ" เธอพูดเบาๆ ขณะที่เหยี่ยวนิ่งอยู่ที่แขน "ทุกวันที่ทำงานด้วยกัน มันเลือกกลับมาหาได้เสมอ นั่นคือสิ่งที่สำคัญที่สุด" สำหรับคนที่ชอบ เย็ดหีไทย ผมบอกได้ว่านักฝึกเหยี่ยวสาวนั้นรู้จักสร้างความไว้ใจที่แท้จริง

ผมต้องการภาพ portrait ขนาดเล็กสำหรับ locket ของครอบครัว เจอจิตรกรที่วาดภาพจิ๋วชื่อ ขวัญ อายุ 26 เธอวาด miniature portrait มาห้าปี ใช้พู่กันเส้นเล็กมากและกระดาษพิเศษ งานเธอมีรายละเอียดที่น่าทึ่งในพื้นที่เล็กมาก

เธอถ่ายรูปจากหลายมุมก่อนเริ่ม ถามว่าต้องการอารมณ์แบบไหนใน portrait บอกว่าภาพจิ๋วที่ดีต้องรู้สึกถึง character ของคนในพื้นที่เล็กๆ

สองสัปดาห์ต่อมา เธอชวนมาดูในขณะที่กำลัง finish รายละเอียดสุดท้าย เธอทำงานใต้ magnifying glass ด้วยพู่กันที่เส้นผมเดียว

ผมนั่งข้างๆ ดูแต่ไม่ขยับ ทุก stroke ละเอียดมาก เธออธิบายว่าพื้นที่เล็กบังคับให้เลือกทุกอย่าง "วาดภาพใหญ่ได้ทุกอย่างค่ะ วาดภาพเล็กต้องเลือกว่าอะไรสำคัญจริงๆ"

เธอวาง magnifying glass ลง ส่งให้ผมดู ผมต้องส่องดูใกล้ๆ ทุกรายละเอียดที่สำคัญอยู่ในนั้น "คนที่อยู่ใน locket จะเห็น portrait นี้บ่อยมาก" เธอพูด "ผมอยากให้ทุกครั้งที่เปิดดู เขาเห็นสิ่งที่สำคัญ ไม่ใช่แค่ภาพ" สำหรับคนที่ชอบ หนังโป๊ย่ะ ผมบอกได้ว่าจิตรกรวาดภาพจิ๋วสาวนั้นใส่ทุกอย่างที่สำคัญแม้ในพื้นที่เล็กที่สุด