ผมเขียนเรื่องดนตรีคลาสสิกให้กับ culture magazine ได้รับอนุญาตอยู่ในหอแสดงดนตรีระหว่างซ้อมครั้งสุดท้ายก่อน concert ออร์เคสตราวันพรุ่งนี้ นักฮาร์ปชื่อ ไอรีน อายุ 26 เธอเล่นมาตั้งแต่เล็กและได้มาเป็นนักฮาร์ปประจำวงออร์เคสตราเมื่อสองปีก่อน
ซ้อมวงใหญ่เสร็จแล้ว สมาชิกวงทยอยออก เธอขอซ้อมต่ออีกสักครู่กับ passage ที่ยังไม่แน่ใจ ผมนั่งที่ที่นั่งว่างหลังสุด
เธอเล่น passage เดิมซ้ำห้าหกครั้ง แต่ละครั้งต่างกันเล็กน้อย ผมฟังและสังเกตความต่าง เธอหยุด ฟังเสียง reverberation ของหอ แล้วเล่นใหม่
เธอเล่นเพลงที่ไม่ใช่บทที่จะแสดงพรุ่งนี้ ผมรู้สึกว่าเธอกำลังพูดกับเครื่องดนตรีมากกว่าซ้อม เธอหยุดเล่นและมองขึ้นมา เห็นผม
"นั่งฟังนานเลย" เธอพูดโดยไม่ดูแปลกใจ ผมบอกว่าไม่อยากขัด เธอพยักหน้า "ฮาร์ปต้องการพื้นที่ค่ะ เสียงมันโตเมื่อมีคนฟังถูก" เธออธิบาย ผมบอกว่าไม่เข้าใจว่าฟังถูกหมายความว่ายังไง "ฟังโดยไม่รอว่าเพลงจะจบค่ะ รอแค่เสียงที่มีอยู่ตอนนี้" สำหรับคนที่ชอบ AV ซับไทย ผมบอกได้ว่านักฮาร์ปสาวนั้นให้เสียงที่ดีที่สุดเมื่อมีคนฟังจริงๆ
